15-07-08

Pijnlijke zaak

Zo kan je afgelopen zondag wel noemen. Ik ga misschien een aantal mensen hiermee afschrikken maar....het is nu eenmaal een zijde die erbij hoort.

Zondag had ik dus mijn pick up (eitjes wegprikken) en uit ervaring van de vorige keren weet ik al wel dat dit geen lachertje is maar de laatste keer was het vrij goed meegevallen en had ik er nadien nog amper last van. Maar het neemt natuurlijk niet weg dat ik zondag toch nog vrij zenuwachtig was...

Om 9u moesten we binnen zijn, ventje zijn staal afgegeven en hup naar de dienst gynaecologie. Daar werd meteen bloed geprikt (heel venijnig, wat een begin!) en hup mijn ziekelijk wit japonnetje aan en in bed. Iets nadien kreeg ik mijn valium en dan ben ik altijd zo een beetje van de wereld...best een leuk gevoel, zo wat zweverig en dan wordt ik iets rustiger...

Om 10u werd ik dan naar de fertiliteit gereden met mijn bed en toen kwamen de zenuwen al terug natuurlijk. Daar moesten we dan even op de gang wachten tot de kamer klaargemaakt werd. Mijn hum zakte onder vriespunt...ik zag het al niet meer zitten maar ja we moesten er door natuurlijk.

Daar werd ik klaargemaakt, baxter gestoken (pfff), ontsmet, en toen ging de dokter beginnen...en het liep al direkt fout, ik verloor veel vocht dus eerst dat oplossen...toen konden ze eindelijk beginnen. Rechter kant geen probleem, alles verliep vlotjes. En er werden vrij snel een aantal eicellen aangeprikt. Toen ging ze naar de linker kant...man, man, man....ik voelde het al direkt (dit is altijd mijn gevoelige kant dus...). Ellke eitje dat ze aanprikte ging door merg en been...ééntje (blijkbaar een hele grote) was zo pijnlijk dat de tranen over mijn wangen stroomden...ik kon er niet aan doen (dit is echt veel erger dan een bevalling!!!). Uiteindelijk hadden we dan 9 eicellen en de dokter stelde voor om te stoppen...ik volledig mee akkoord natuurlijk (en ventje ook want die kon het niet aanzien dat ik zo afzag). Bij het verwijderen van catheter....hup een hele straal bloed....ze hebben 10 minuten bezig geweest om het te stelpen...moet je niet vragen. De verpleegster zei dat de dokter wss een ader heeft geraakt, nice :-)

Terug op de kamer ben ik dan in paniek geraakt van de pijn die maar niet wegging. Heel mijn lende en buikstreek deed pijn en ik kon alleen maar oppervlakkig ademen want anders had ik pijnlijke steken...Ik heb dan nog pijnstillers bijgekregen en stilaan begonnen het iets te beteren. Toen ik iets later naar het toilet wilde: flauwgevallen, een paar uur nadien naar het toilet en: flauwgevallen...dus ik heb tot 18u in het ziekenhuis moeten blijven ipv 14U.

Nu zijn we 2 dagen verder en ik heb nog altijd pijn, pijn, pijn....mijn buikspieren zijn precies over en alles trekt in mijn buik...dit is echt de laatste keer...dit wil ik nooit meer meemaken!

Maar het resultaat mag er wezen: 4 bevruchte eicellen en morgen gaan ze er ééntje terugplaatsen....duimen nu maar dat het wil innestelen dan  want anders is deze lijdensweg voor niets geweest!!!!!!

 

12:02 Gepost door Opnieuw mama? in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

whauw! ten eerste: in welk hospitaal is dat?ten tweede:kunnen ze dat niet met verdoving doen?
ik krijg de kriebels al...

Gepost door: Peggy | 15-07-08

ik wens het je toe ik wens je het toe, je hebt er genoeg mogen voor afzien als ik het zo lees. Ik hoop dat jij en je ventje in het kort blij mogen aankondigen dat jullie weer zwanger zijn.

Dikke zoen voor jullie alletwee, en succes ermee

Gepost door: Tommy | 16-07-08

Ik duim dat het lukt!
Liefs

Gepost door: Suus | 16-07-08

Ooooo, en ik heb nog zo aan je gedacht. Maar nu duim ik weer voor de volgende stap. Nieuw leven! Laat ons hopen dat het dit keer lukt.

Gepost door: Nana | 16-07-08

De commentaren zijn gesloten.